Petycja w sprawie ograniczenia skutków bardzo złego stanu aerosanitarnego Lublina

W dniu 6 października 2017 roku, w Biurze Obsługi Mieszkańców Urzędu Miasta Lublin przy placu Króla Władysława Łokietka 1, złożona została do Prezydenta i Rady Miasta Lublin, w wersji tradycyjnej wraz z załącznikami – petycja Lubelskiego Alarmu Smogowego w sprawie ograniczenia skutków bardzo złego stanu aerosanitarnego Lublina, o poniższej treści:

Petycja w sprawie ograniczenia skutków bardzo złego stanu aerosanitarnego Lublina

W nawiązaniu do naszego apelu z dnia 14 czerwca 2017 roku skierowanego do Rady i Urzędu Miasta Lublin w sprawie wstrzymania zabudowy Górek Czechowskich i innych terenów zielonych w Lublinie oraz budowy spalarni biomasy – wnosimy o niezwłoczne podjęcie skutecznych działań, które ograniczą skutki bardzo złego stanu aerosanitarnego Lublina.

Lubelski Alarm Smogowy jako grupa nieformalna działająca na rzecz ochrony środowiska naturalnego przed szkodliwym dla zdrowia i życia mieszkańców zanieczyszczeniem powietrza – zwraca się do organu stanowiącego i wykonawczego Gminy Lublin o przeznaczenie środków finansowych planowanych na pokrycie kosztów bezpłatnych przejazdów komunikacją miejską uczniów na niwelację przyczyn i skutków bardzo złego stanu powietrza w naszym mieście.

Stan aerosanitarny Lublina generuje rocznie średnio 150 tysięcy pracowniczych dni chorobowych, około 300 przedwczesnych zgonów i ponad 500 milionów euro kosztów zewnętrznych (przy założeniu średniej modelowej, a nie faktycznego stanu zanieczyszczenia powietrza w poszczególnych częściach miasta). W relacji do wypadków komunikacyjnych ze skutkiem śmiertelnym, w warunkach Lublina jest to ponad 20 krotnie większy koszt społeczny.

Uruchamiane dotychczas środki budżetowe, które przeznaczane były na ograniczanie niskiej emisji są niewspółmierne do tych, które przewidziano na pokrycie kosztów zwolnienia uczniów szkół z opłat za korzystanie z komunikacji miejskiej i są 10 razy (Wspólny Lublin) oraz 20 razy niższe (Prawo i Sprawiedliwość) od przeznaczonych w roku bieżącym na walkę z “kopciuchami”.

Przykład Krakowa pokazuje, że zdecydowanie większe efekty przeciwdziałania wpływowi bardzo dużego zanieczyszczenia powietrza na zdrowie i życie najmłodszych mieszkańców zurbanizowanych aglomeracji daje zakup oczyszczaczy powietrza do placówek wychowawczych i oświatowych niż dotowanie komunikacji miejskiej.

Znana Radzie i Prezydentowi Miasta Lublin sytuacja, w której komunikacyjne (liniowe) zanieczyszczenie powierza stanowi jeszcze nie więcej niż 1/4 smogowego – priorytetem dla organu stanowiącego i wykonawczego naszego miasta powinno być niwelowanie przyczyn i skutków zanieczyszczenia powierzchniowego pochodzącego z tzw. niskiej emisji.

Projekty uchwał Rady Miasta Lublin przygotowane przez klub “Wspólny Lublin” oraz “Prawo i Sprawiedliwość” powinny być tylko uzupełnieniem do decyzji o przeznaczeniu zdecydowanie większej ilości budżetowych środków finansowych na ograniczanie niskiej emisji, niż miało to miejsce w roku bieżącym i latach wcześniejszych, bo jak wskazują analizy serwisu korkowo.pl – nieodpłatna komunikacja miejska nie zmienia warunków na zatłoczonych drogach.

Nie byłoby fair wobec większości mieszkańców naszego miasta przeznaczenie około 0,15% (Wspólny Lublin) oraz około 0,35% (Prawo i Sprawiedliwość) dochodów ogółem na 25% potrzeb i to w sytuacji, w której te same miejskie środki finansowe można przeznaczyć na niwelowanie ponad 75% aerosanitarnych problemów Lublina.

Lubelski Alarm Smogowy, kierując się potrzebami wszystkich mieszkańców, postuluje o przeznaczenie środków finansowych zaplanowanych na pokrycie kosztów zwolnienia w korzystaniu z komunikacji miejskiej przez uczniów szkół, na zakup 500 sztuk oczyszczaczy powietrza dla przedszkoli, żłobków i domów pomocy społecznej (100% kosztów), wymianę 200 kotłów w gospodarstwach indywidualnych (50% kosztów) oraz podłączenie 930 odbiorców (50% kosztów) do sieci gazowej. Powyższe kalkulacje dotyczą projektu uchwały Klubu Radnych “Wspólny Lublin”, które w ramach projektu Klubu Radnych “Prawo i Sprawiedliwość” należy zwiększyć o 233%, co w bardzo krótkim okresie czasu pozwoliłoby poprawić jakość powietrza w Lublinie w zakresie 75% jego złego stanu.

Należy mieć nadzieję, że Radni Miasta Lublin podzielą opinię eksperta ZDG TOR, Leszka Ruta, który uważa, że zwalnianie części społeczeństwa z kosztów korzystania z komunikacji miejskiej jest decyzją polityczną i w jej miejsce podejmą decyzje o wadze społecznej, które będą skutkować zmianą warunków życia dla większości mieszkańców całego naszego miasta.

Jednocześnie ponownie apelujemy, aby dodatkowo nie pogarszać i tak złej sytuacji jakości powietrza w Mieście poprzez systematyczne redukowanie ilości terenów zielonych, kolejne plany ich zabudowy (np. na Górkach Czechowskich) czy pomysły uruchamiania kolejnych źródeł zanieczyszczeń w postaci spalarni biomasy oraz spopielarni. Tego typu działania prewencyjne nie generują dodatkowych kosztów i w związku z tym są wyjątkowo efektywne, żeby nie powiedzieć obligatoryjne.

Biorąc powyższe pod uwagę wnosimy jak na wstępie.

Za Lubelski Alarm Smogowy

koordynator
Andrzej Filipowicz

Załączniki:
1) Prognoza skutków społeczno-ekonomicznych ekspozycji mieszkańców Lublina i gości na pyły zawieszone PM2,5 (opracowanie własne)
2) Wpływ zanieczyszczenia powietrza na zdrowie (opracowanie naukowe)